* ( 299 - تولد مرحوم آقا سيد حسين 32 ، آل بحر العلوم نجفى ، اعلى اللّه مقامه ) * وى فرزند مرحوم آقا سيد محمد رضا 31 آل بحر العلوم است كه در ( 1253 ) بيايد . مرحوم آقا سيد حسين كه كنيه‌اش ابو ابراهيم است از علما و شعرا و اجلهء اهل علم و ادب و رجال بزرگوار و فضلاء خانوادهء بحرالعلومى و مملكت عراق عرب بوده . شرح احوالش در « احسن الوديعه 1 : 200 » نوشته ، و نيز در ( ج 2 ص 51 ) او را ثانيا عنوان نموده ، و در بعضى از كتب ديگر نيز او را ذكر كرده‌اند ، و آنچه از همهء آنها برمىآيد اينكه : او در اين سال در نجف متولد شده چنان كه در « احسن الوديعه » نوشته در جلد 1 و در « الذريعة 9 شماره 780 » در سنه 1231 فرموده . و به‌هرحال ، وى در نزد صاحب « جواهر » و شيخ انصارى درس خوانده و در فقه و اصول و معقول و منقول تبحرى تمام و تبرزى لاكلام بهم رسانيده ، و مخصوصا در سرودن اشعار بمقامى سامى نائل گرديده ، و كتب چندى برشته تأليف كشيده ، و پس از ساليانى چشمانش نابينا شده به‌طورىكه مدت هشت سال از آن آزار خانه‌نشين بود و اطباء عراق همه از علاج آن عاجز شدند ، پس ناچار در سنه هزار و دويست و هشتاد و چهار بايران مسافرت كرد و چون بطهران رسيد اطباء آنجا او را جواب دادند ، پس وى از آنجا عزيمت مشهد مقدس نمود ، و چون بدان ارض اقدس رسيد قصيده‌ئى كه مطلع آن اين است : كم أنحلتك علىرغم يد الغير * فلم تدع لك من رسم و لا أثر بنظم آورد و پس از اندك مدتى كه آنجا ماند چشمانش بينا شد چنان‌كه نوشته‌هاى ريزه را در شبها مىنوشت ، و در مراجعت از آن سفر ببروجرد رفت و آنجا ديدنى از ارحام نمود ، و چندى هم تدريس مىكرد ، و در سنه 1287 بنجف باز آمد . و او را تأليفاتى چند است : اول « شرح دره » جدش بحر العلوم با استدلال و منظوم كه تمام نشده . دويم « ديوان اشعار » در دو جلد . و چندين نفر از او روايت مىكنند : اول ميرزا جعفر كربلائى كه در ( 1258 ) بيايد . دويم سيد محمد ساروى كه در ( 1310 ) بيايد . سيم برادرش مرحوم حاجى سيد على كه در